Maleagi 1:1
Wie het werklik die boek Maleagi geskryf?
“Maar natuurlik die profeet Maleagi!” is ons eerste reaksie.
Maar dan lees ons die eerste versie in die boek: “'n Profesie. Dit is die woord van die Here tot Israel by monde van Maleagi.”
Kom ons vra nou weer die vraag: “Wie is die éintlike skrywer?”
Mense soos Lukas en Timoteus was in werklikheid die ouens wat Paulus se briewe geskryf het. Maar wie was die outeur van die briewe? Onteenseglik Paulus en nie die mense wat die skryfwerk gedoen het nie.
Op dieselfde wyse kan ons dan ook sê dat die profeet Maleagi nou wel die fisiese skryfwerk gedoen het, maar in die héél eerste vers verklaar hy dat hy maar net die mondstuk van die Here was.
Wat op die boek Maleagi betrekking het, het ook betrekking op die ander boeke van die Bybel. God (die Heilige Gees) het verskeie skrywers gebruik om die Bybel te skryf. Dit beteken nie dat die Here woord vir woord gedikteer het en die mense moes maar net skryf wat Hy sê nie. God het wel gedagtes in die skrywers se harte gelê en dan het hulle dit op skrif gestel soos hulle die gedagtes geïnterpreteer of verstaan het.
Elke skrywer se agtergrond, omstandighede en geleerdheid het 'n invloed gehad op die manier wat hy geskryf het. So het die hoogs-geleerde Paulus byvoorbeeld baie ingewikkelde verhandelinge geskryf, sodat selfs 'n man soos Petrus gesug het dat Paulus darem baie moeilik skryf. Aan die ander kant het ons weer 'n eenvoudige plaasboer soos Amos wat geskryf het teen die agtergrond van sy ervaringe as landbouer.
Jakobus het geskryf teen die agtergrond van sy streng Joodse opvoeding en sy liefde vir die wet en al die Joodse gebruike waarmee hy grootgeword het, dinge wat vir hom kosbaar was.
Die feit is dat God mense gebruik, mense met hulle eie beskouinge om die boodskap van God oor te dra aan ander doodgewone mense.
Dikwels is boeke saamgestel deur 'n hele paneel van skrywers wat 'n klomp oorlewerings en vertellings neem wat dikwels oor duisende jare van geslag na geslag oorgedra was. Hulle het dan al die vertellinge bymekaar gevoeg om 'n boek te vorm. Voorbeelde hiervan is Genesis, Samuel, Konings ens. Die verhale word dan soms duisende jare ná die gebeure vir die eerste keer op papier neergepen. Nóg ‘n voorbeeld is Jesaja wat oor ‘n tydperk van 400 jaar geskryf is deur verskeie skrywers, insluitend die profeet Jesaja.
Die groot wonder is egter dat wanneer ons die Bybel as 'n geheel lees, dan staan ons verstom oor die eenheid van dit alles. Hoe het honderde skrywers met net soveel agtergronde dit reggekry om so 'n verstommende eenheid te bewerkstellig, waar die boodskap van God soos 'n goue draad regdeur alles loop, van die begin tot die einde? En boonop beslaan die skryfwerk 'n aantal verskillende skryfvorme soos verhale, geskiedenis, profetiese werke, digkuns, eskatalogie, onderwysings, wetboeke, persoonlike briewe en nog baie meer.
Die antwoord is eenvoudig: Die Bybel het eintlik slegs één Outeur: die Heilige Gees!
Dieselfde geld ook vir Maleagi. Die ware Outeur is God die Heilige Gees.
Oor die skrywer weet ons eintlik niks, buiten dat die naam Maleagi “My Boodskapper” beteken. Was dit die skrywer se naam? Of was dit dalk slegs 'n ampstitel wat hy gebruik het om te sê dat hy God se boodskapper is? Ons weet net eenvoudig nie.
Die mens verdwyn as't ware agter die boodskap wat hy verkondig. Maar die boodskap is só belangrik dat dit deel geword het van die Woord van God.
Die boek is gerig aan Israel. Maar in werklikheid is dit, nes die ander boeke in die Bybel, 'n tydlose geskrif, wat beteken dat dit nie alleen aan Israel van 2500 jaar gelede gerig is nie, maar ook aan die nuwe Israel vandag, ek en jy, die moderne Christen-gelowiges.
In hierdie boek begin God 'n tweegesprek met die volk en al die lesers. Daar is dialoog, met ander woorde, God praat en die volk luister en antwoord. En dan weer praat die volk, en God luister en antwoord. Regdeur Maleagi vind ons hierdie tweerigting gesprek tussen God en die volk.
Die vraag wat ek en jy onsself vandag moet afvra, is of daar nog steeds so 'n dialoog, 'n tweerigting gesprek is tussen my en God? Is die Bybel maar net 'n interessante boek wanneer ek dit lees? Of dalk een waar ek boodskappies van God aan my soek? Of lees ek met verwondering en gesels ek met God wanneer ek lees?
En wanneer ek bid, is dit maar net 'n wenslysie wat ek voor God se voete kom neerlê? Of is dit waarlik 'n tweegesprek tussen my en God? Kom ons herbesin ons omgang met God se Woord en ons gebedslewe.
Gebed:
Here, hervorm my gedagtes wanneer ek U woord lees en wanneer ek bid. Maak my ore oop om U stem te hoor.