Genesis 16:7-16

Abram se besluit om ‘n tweede vrou in sy lewe toe te laat, het hom duur te staan gekom. Die blote feit dat dit oorspronklik Sarai se voorstel was, het géénsins die saak verbeter nie. Die droewige gevolg was dat die situasie vir Hagar ondraaglik geword het, en dat sy, die slavin/vrou-nommer-2 in trane weg is, die dorre woestyn in. Haar bestemming: Sur. Om vrou-alleen die wrede woestyn aan te pak, is géén kinderspeletjies nie. En boonop is sy swanger. Dit is niks minder nie as selfmoord!

Die pad na Sur loop verby ‘n fontein, en dit is hier waar Hagar aangaan vir die broodnodige lafenis. Maar sy is nie die enigste een by die fontein nie. Sy ontmoet daar ‘n baie vreemde persoon. Die Bybel beskryf Hom as “Die Engel van die Here”. Hierdie is nie maar ‘n doodgewone gerub of seraf nie, maar die Boodskapper of Gevolmagtigde van God. Dit kan ook vertaal word as die Seun van God, met ander woorde: Jesus! Is Hagar, die slavin, so belangrik in God se oë dat Hy persoonlik uit die hemel neerdaal om met haar ‘n gesprek te voer?

Weet jy: Ek en jy is nét so belangrik voor God se oë, want elke keer as ons bid, dan is Hy persoonlik daar om deel te neem aan die gesprek. Met Hagar het dit slegs een keer in haar lewe gebeur. Met my en jou gebeur dit elke dag! Vir ons het gebed dalk so alledaags geword, dat ons vergeet van die groot wonder wat plaasvind elke keer as ’n mens jou oë toemaak in gebed. Hagar was dus nie belangriker as ons nie!

Maar dit wat die Engel van die Here vir Hagar sê is van uiterste belang. Hy konfronteer haar met twee vrae: “Vanwaar?” en “Waarheen?” Die eerste vraag is maklik. Die tweede - weet sy ooit waarheen sy op pad is? Maar hierdie vreemdeling weet baie meer van haar af as wat dit wil voorkom. En dan besef sy dat sy hier nie met ‘n gewone mens te doene het nie. Hy is inderdaad die Engel van God!

Hy het twee opdragte vir haar: Eerstens moet sy omdraai en terug gaan na Sarai, haar eienares. Dit is al klaar ‘n bitter pil om te sluk. Maar die tweede opdrag is nog moeiliker: sy moet haar gaan onderwerp aan Sarai, die vrou wat vir haar soveel pyn besorg het. Inderdaad gaan die Here haar lewe red, maar Hy gaan haar nie red van die gevolge van haar optrede nie. Sy moet gaan regmaak waar sy verbrou het, en sy moet haarself gaan verneder voor die vrou wat haar so sleg behandel het. Die kind wat sy in haar dra - dus ook haar eie toekoms - is gekoppel aan die huis van Abram, hoe moeilik dit ookal mag wees.

Inderdaad is ek en jy dikwels in dieselfde bootjie as Hagar. Die Here vra dikwels ook vir ons om te gaan regmaak waar ons verbrou het. Het ek dalk iets kwetsend van iemand gesê nadat die persoon op my tone getrap het? Dan is dit my plig om te gaan om verskoning vra. Dit kan dalk beteken dat ek bereid moet wees om die minste te wees. Dit kan selfs beteken dat ek die kans staan om verneder te word.

Wanneer die “Engel” weer met Hagar praat, sien ons Sy ware gesag: “Ek sal jou nageslag so baie maak dat hulle te veel sal wees om te tel,” sê Hy vir haar. Slegs God kan so ‘n belofte maak! Dit is dus niemand anders nie as Jesus wat voor haar staan! En Hy gee haar nog baie ander beloftes ook. Hy weet dat sy swanger is, al is dit dalk nie sigbaar deur haar los klere nie. En Hy weet dat die kind wat sy in haar dra, ‘n seun is. “Ismael, moet jy hom noem,” kry sy die opdrag van die Here. Wat ‘n mooi naam! Dit beteken: “God Hoor.”

Wanneer dinge buite jou beheer met jou gebeur, en jy dalk in ellende gedompel word, dan hoor God as jy roep. Hy het Hagar se geroep gehoor. Hy tree in en Hy versterk haar met ‘n belofte.

Ja, die belofte aan Abram oor ‘n groot nageslag, sal nou ook vir háár geld. Ismael is immers ook ‘n kind van Abram! Maar die beloofde land sal nie aan hom behoort nie. God sal op ‘n ander manier vir hom ruimte skep in die wildernis.

God werk nie met resepte nie! Elke mens is vir Hom uniek! Ons kan ook nie vir God verklaar nie. Al wat Hy van ons vra is dat ons Hom vertrou. Vir my persoonlik het God ‘n unieke ruimte geskep, een wat perfek by my persoonlikheid pas en een waarin ek myself ten volle kan uitleef. Vandag kan ek maar net in groot dankbaarheid jubel oor die geleenthede wat Hy my gee. Het jy al die ruimte ontdek wat die Here vir jou beplan het?

Hoe reageer Hagar? Sy het in aanbidding met die Here gepraat, en sy noem Hom “’n God wat my sien.” Ja, sy is maar net ‘n slavin, ‘n voortvlugtige, weg van haar meesteres se slegte behandeling af. En tóg sien God haar raak! Dit is nie net die Abrams vir wie God raaksien nie, maar ook die eenvoudige Hagars. Hy sien elke mens raak, ook vir jou en my. Dit is juis in ons droefheid en nood waar Hy kom en ons vertroos waar ander ons dalk wegstoot. Hy verstaan selfs wanneer ons dikwels dwase dinge doen - die woestyn invlug.

Terloops, wat is die naam van die fontein waar Hagar die Here ontmoet? Lagai-Roï. Die naam beteken: “Fontein van die Lewende Een wat my sien”. Het jy al by daardie fontein aangegaan?

Gebed:

Here, dankie dat U ‘n lewende God is wat my, eenvoudige mens, raaksien en vir my omgee.