1 Samuel 14-15

Saul het baie gou geleer van oorlog maak, maar hy het ook sy dwase foute gemaak. Soos die slag toe hy sy manskappe belet het om hulle monde aan kos te sit voor die geveg verby was. Sy eie seun, Jonatan het hierdie verbod onwetend verbreek en daarvoor moes hy met sy lewe boet oor sy eie pa se sinnelose reëling! Jonatan was egter die groot held van die veldslag, en dit was alleen sy manskappe se ingrype wat sy lewe gespaar het.

Saul se bevel het ook ander implikasies gehad. Dit het sy manskappe só uitgehonger, dat hulle van die beeste wat gebuit was, geslag en so met bloed en al verorber het toe die geveg verby was. Dit was sonde volgens God se wet! Saul was dus die oorsaak dat sy manskappe gesondig het.

Deur die eeue het dit talle male gebeur dat mense om die lewe gebring is op grond van godsdienstige reëls wat deur mense gemaak is en nie deur God nie. Die kruistogte is ‘n goeie voorbeeld hiervan, waar duisende mense doodgemaak is in die naam van Christendom. So ook die talle mense wat op die brandstapel moes sterf oor sogenaamde kettery. Vandag word mense dikwels veroordeel wanneer hulle hulle geloof op ‘n ander manier uitleef. Ons stel dikwels die lewensnorme vas of ons lê sekere taboes neer asof dit van God kom. Dikwels doen ons dinge in die Naam van God en dan dink ons dat dit maar reg moet wees.

Uiteindelik is Saul, ten spyte van sy talle misstappe en foute, tóg ‘n goeie soldaat wat Israel baie doeltreffend teen hulle vyande beskerm het. Saul se grootste probleem was egter sy ongehoorsaamheid aan God en die feit dat Hy die Here nie altyd vertrou het nie. Hy wou dikwels sy eie kop volg, al het die Here baie duidelik vir hom riglyne neergelê.

So bring Samuel vir Saul ‘n helder en duidelike opdrag van God. Saul moes teen die Amalekiete gaan veg. Hierdie nasie het God teëgestaan toe Hy die Israeliete uit Egipte uitgelei het. Telkemale daarna het hulle net moeilikheid vir Israel beteken. Samuel het die opdrag van God vir Saul uitgespel: hy moes die Amalekiete totaal uitwis. Niemand mag oorleef nie en selfs hulle vee moes voor die voet doodgemaak word. Dit sou beteken dat sy manskappe absoluut niks durf buit nie. Amalek moes met die banvloek getref word!

Samuel was tevrede dat Saul baie goed verstaan het wat die Here van hom verwag het. Maar Saul het sy eie agenda gehad. Hy het wél Samuel se opdrag noukeurig uitgevoer en al die Amalekiete uitgedelg, presies soos die gryse ou profeet beveel het.

Maar……

Saul het Koning Agag van Amalek laat gevange neem. Boonop het hy gereken dat dit darem ‘n verskriklike vermorsing sou wees om al die vee dood te maak. Dus word slegs die maer diere vernietig en die bestes word uitgehou. Hy móés mos darem aan sy manskappe ook dink!

In 1 Sam. 15:11 hoor ons dat die Here vir Samuel sê: “Ek is spyt dat Ek Saul as koning aangestel het, want hy het van My af weggedraai en my opdragte nie uitgevoer nie.”

Samuel het diep gesug. Hy was hewig ontsteld en hy het met die Here geworstel in gebed, die hele nag deur. Hy kon nie gló dat Saul alwéér verbrou het nie. Sy opdrag was tog so helder en duidelik! Saul kon dit nóóit as te nimmer misverstaan het nie!

Vroeg die volgende oggend vertrek hy om met Saul te gaan praat. Op pad verneem hy boonop dat Saul só arrogant was om by Karmel vir homself ‘n gedenkteken te laat oprig oor hy kwansuis dan so ‘n goeie koning is!

Wanneer Samuel by Saul aankom waar hy in Gilgal ontspan na sy triomftog, groet die koning die ou profeet met ‘n groot glimlag: “Mag u geseënd wees deur die Here! Ek het die opdrag van die Here uitgevoer!”

Samuel kan sy ore nie glo nie: Dan lieg die man ook nog! “Wat is dan die geblêr van kleinvee in my ore en die gebulk van beeste wat ek hoor?”

“O, ek het dit saamgebring om vir die Here te offer, ook nét die héél bestes! Die ander is almal doodgemaak.”

“Aaag, bly liewer stil!” snou Samuel hom toe. “Laat ek jou vertel wat die Here vannag vir my gesê het.” En dan vertel Samuel vir Saul dat die Here hom ‘n baie duidelike opdrag gegee het. Maar nee, hy het alweer beter geweet as die Here en sy eie kop gevolg! Hy het gedoen nét soos sy eie begeertes hom gelei het.

Saul wil nog sy dade probeer regverdig met die gedagte dat hy dit vir die Here wou doen. Maar Samuel maak hom stil: “Is brandoffers en ander diereoffers net so aanneemlik vir die Here as gehoorsaamheid aan sy bevel? Omdat jy die woord van die Here verwerp het, het Hy jou as koning verwerp.” Nooit weer, tot die dag van sy dood, het Samuel met Saul gepraat nie.

Gehoorsaamheid aan die Here is vandag steeds nét so belangrik. Ons wil so graag agter Sy genade skuil en gehoorsaamheid afmaak as minder belangrik. Dit is immers deur gehoorsaamheid aan Hom wat ons ons dankbaarheid uitleef. Ongehoorsaamheid is sonde! Uit en gedaan! Kom ons luister na wat Hy van ons vra, en doen wat Sy wil is!

Gebed:

Here, help my asseblief om aan U gehoorsaam te wees. U opdrag aan my is om liefde uit te leef, maar ek skiet só ver tekort. Lei my asseblief om te doen wat U van my vra!