Behandeling van slawe in die Kaap ca. 1800

1. Ligte tot ernstige fisiese straf:

Slaan en gesels: Slawe is dikwels met 'n roede, stok of katstert geslaan. Die katstert was 'n soort roede met 'n tou of sweer aan die einde wat ernstige wonde kon veroorsaak.
Brandmerke: Sommige eienaars merk slawe permanent met 'n branding aan hulle arms of lyf om hulle as “eiendom” aan te dui en ander te waarsku teen ongehoorsaamheid.
Opsluiting in tronk of kettings: Slawe wat ernstig oortree het, kon in klein, donker tronke gesit of aan kettings vasgemaak word vir lang periodes.
 

2. Publieke vernedering:

Staan op die markplein: Slawe kon in die openbaar geslaan of aan 'n pilaar vasgemaak word as 'n voorbeeld vir ander. Soms moes 'n slaaf 'n bordjie dra waarop hulle oortreding geskryf was, en sodoende publieklike vernedering ondergaan.
 

3. Doodstraf en ernstige teregstellings:

Vir ernstige opstande of probeer om te vlug, is sommige slawe tereggestel. Dit kon hang van ophang, onthoof of ander openbare teregstellings.
Opstande soos die Eerste Kaapse Slawerevolusie (1808) is met harde militêre reaksies onderdruk; leiers van die opstand is dikwels hard gestraf as waarskuwing vir ander.

Volgens Roger Webster (At the Fireside) was tereggestelde slawe se iggame in vier stukke geny en by die vier ingange van die stad vasgemaak om oortreders te waarsku!
 

4. Die geval van Sara van Wynland (ca. 1805):

Sara, ’n slaaf in die wynlandbou, is gestraf omdat sy haar werk stadig gedoen het. Sy is aan ’n pilaar vasgemaak en haar lyf is met ‘n roede geslaan totdat sy bebloed was. Daarna moes sy ekstra dae se werk sonder rus voltooi. Hierdie straf was bedoel om ander slawe te waarsku teen luiheid of ongehoorsaamheid.