Ons Dag Se Brood
'n Projek van die N G Gemeente Noordkus Evangelisasie Diensaksie
Dagstukkie Argiewe > 2015 > Februarie > 27 - Vriende Kry Stry
27 Februarie 2015
Vriende Kry Stry
Handelinge 15:22-41

Luister na hierdie Dagstukkie asook vorige Dagstukkies en Preke

Nadat Petrus en sy mede-apostels en die ouderlinge die kwessie oor watter voorskrifte daar vir die heidene gegee word, dééglik deurtrap het, roep hulle weer die gemeente bymekaar. Nadat hulle verslag gedoen het, besluit hulle om twee manne uit hulle geledere, Judas en Silas af te vaardig om vir Paulus en Barnabas te vergesel na Antiogië om aan die gemeente daar hulle besluit oor te dra.

Daar word 'n brief opgestel om alles te verduidelik en ook om verskoning te vra vir die manne wat daar sonder hulle medewete opgedaag het en dinge aan die gemeente gesê het wat hulle verwar het. Hulle skryf aan die gemeente hoeveel waardering hulle het vir die twee sendelinge, Paulus en Barnabas, wat hulle lewe gewaag het vir die evangelie. "Die Heilige Gees en ons het besluit om geen verdere las op julle te lê nie, buiten enkele noodsaaklike dinge," skryf hulle, en dan verduidelik hulle van die afgodsoffervleis en onsedelikheid wat hulle moet vermy.

En so vertrek die viertal na Antiogië. Die hele gemeente is bymekaar wanneer die brief aan die ouderlinge in Antiogië oorhandig word. Hulle kan nie wág om te hoor wat die apostels sê nie. Die inhoud van die brief laat trane loop van dankbaarheid, en die vreugde in die gemeente is baie groot oor die bemoedigende woorde. En die wonderlike nuus dat hulle nie die swaar juk van die stoere ou Joodse wette hoef te dra nie, laat hulle rondspring van opgewondenheid. Nou is hulle waarlik vry!

Judas en Silas, sélf twee bekwame sprekers en profete, kry nou die kans om met die gelowiges te praat en hulle te bemoedig en te versterk. As jy 'n paar dae lank moet reis om by 'n plek uit te kom, vertrek jy mos nie weer net die volgende dag nie. Dus besluit die twee manne om 'n ruk lank in Antiogië te vertoef en te help om hierdie gemeente, wat alreeds blom, nog verder op te bou voordat hulle terugkeer na Jerusalem.

Intussen begin Paulus al meer en meer van hierdie Silas-kêrel hou. Hy is nou wáárlik 'n voorslag, iemand wat hy nie sal omgee om saam met hom te hê op 'n sendingreis nie! Hierdie man is vol van die Heilige Gees.

Die manne is uiteindelik terug, en dinge begin terugkeer na normaal in die gemeente. Paulus en Barnabas leer die gemeente met groot vreugde en ywer. Maar hulle is nie die enigstes nie, Lukas skryf dat daar "baie ander" was wat saam met hulle onderrig gegee het aan die gemeente en die Woord verkondig het. Wát 'n wonderlike situasie!

Maar Paulus begin rusteloos raak. Die sendingveld wuif al harder en harder vir hom. Op 'n dag kan hy dit nie meer hou nie: "Barnabas, my ou broer," kom deel hy sy verlange met sy troue reisgenoot, "dink jy nie dalk ons moet weer 'n slag by die gemeentes uitkom wat ons besoek het nie?"

Barnabas is sommer dadelik opgewonde, hy herkou nou al lankal aan die gedagte, maar hy was te bang om dit met Paulus te deel. "Ja, ek stem saam, kom ons gaan kyk hoe dit gaan met die gelowiges, oral waar ons die Woord van God verkondig het."

En sommer dadelik begin hulle planne beraam. Hulle lig die gemeente in van hulle verlange, en almal is opgewonde.

"Terloops, Johannes Markus gaan natúúrlik weer saam," merk Barnabas op teenoor Paulus, terwyl hulle besig is met hulle voorbereidings.

Geskok kyk Paulus na Barnabas: "Nee, ek weier!" sê hy botweg. Na 'n lang, ongemaklike stilte draai hy na Barnabas: "Daardie jong mannetjie het ons baie lelik in die steek gelaat. Ek wil dit nie weer beleef nie. Nee, hy gaan beslis nie saam nie!"

Barnabas probeer verduidelik dat Johannes intussen baie meer volwasse geraak het, en dat hy dit nie weer sal doen nie, maar Paulus bly by sy standpunt. Hy wil nie rede verstaan nie. Naderhand ontaard die twee ou maats se gesprek in 'n hewige argument. Uiteindelik is die twee kwaad uitmekaar.

Nie Barnabas óf Paulus wil kopgee nie, en dan besluit hulle dat die enigste oplossing is dat elkeen maar sy eie paadjie loop. Barnabas sal met Johannes Markus na Siprus gaan en daar gaan opvolgwerk doen. Paulus besluit om 'n boodskap na Silas in Jerusalem te stuur en hom te vra om saam met hom te kom. Hulle sal die gemeentes in Sirië en Silisië gaan besoek. Silas is dadelik baie opgewonde oor die uitnodiging, en kort voor lank sluit hy hom by Paulus aan in Antiogië, waar alles alreeds gereed is vir die lang pad deur die heidenlande. Teen hierdie tyd is Barnabas en Johannes al lankal weg.

Dit was 'n slegte ding wat met Paulus gebeur het, en dikwels vra ons sélf ook die vraag, waarom onaangename dinge met ons gebeur. Vir hulle sending het dit beteken dat hulle op twee plekke gelyk kon sendingwerk doen, en die poging is verdubbel. Boonop is Silas met sy besondere gawes ingetrek. Ons word soms gedwing deur 'n onaangename ondervinding om meer effektief vir die Here te werk. Wees dus dankbaar, selfs vir die onaangename dinge, want God het 'n baie groter plan as wat ons kan bedink.

Gebed:

Here, leer my om te aanvaar wanneer dinge nie altyd verloop soos wat ek dit graag wil hê nie.

27 Februarie 2015
Vandag se Skriflesing
Handelinge 15:22-41

22 Daarna het die apostels en die ouderlinge saam met die hele gemeente besluit om mense uit hulle geledere saam met Paulus en Barnabas na Antiogië toe te stuur. Hulle het vir Judas, wat ook Barsabbas genoem is, en vir Silas gekies, manne wat die agting van die gelowiges geniet het.

23 Hulle het die volgende brief saamgestuur: "Van die apostels en die ouderlinge, julle broers. "Aan die gelowiges uit die heidendom in Antiogië, Sirië en Silisië. "Groete.

24 "Ons het gehoor dat daar mense van ons af gekom het wat julle verwar en ontstel het deur dinge te sê waarvoor hulle geen opdrag van ons ontvang het nie.

25 Daarom het ons eenparig besluit om manne te kies en na julle toe te stuur. Hulle vergesel ons geliefde Barnabas en Paulus,

26 wat hulle lewe gewaag het vir die Naam van ons Here Jesus Christus.

27 Ons stuur nou vir Judas en Silas om ook mondeling hierdie dinge aan julle oor te dra.

28 Die Heilige Gees en ons het besluit om geen verdere las op julle te lê as net hierdie noodsaaklike dinge nie:

29 dat julle nie vleis moet eet wat aan 'n afgod geoffer is nie, ook nie bloed nie en ook geen dier wat verwurg is nie, en dat julle onsedelikheid moet vermy. As julle julle van hierdie dinge weerhou, doen julle reg. Hartlike groete."

30 Die afgevaardigdes het afskeid geneem en na Antiogië toe gegaan. Daar het hulle al die gelowiges bymekaar laat kom en die brief oorhandig.

31 Die gelowiges het dit gelees en was baie bly oor die bemoedigende boodskap.

32 Judas en Silas, wat self ook profete was, het lank met die gelowiges gepraat en hulle bemoedig en geestelik versterk.

33 Nadat Judas en Silas geruime tyd daar gebly het, het hulle teruggegaan en die groete van die gelowiges oorgedra aan dié wat hulle afgevaardig het.

34 Maar Silas het besluit om daar te bly. (slegs sommige manuskripte)

35 Paulus en Barnabas het 'n tyd lank in Antiogië gebly en saam met baie ander onderrig gegee en die woord van die Here verkondig.

36 'n Tydjie later het Paulus vir Barnabas gesê: "Kom ons gaan kyk hoe gaan dit met die gelowiges in al die stede waar ons die woord van die Here verkondig het."

37 Barnabas wou vir Johannes, wat ook Markus genoem is, met hulle saamneem.

38 Maar Paulus het gedink dit is nie reg om die man saam te neem wat hulle in Pamfilië verlaat het en nie end-uit die werk saam met hulle gedoen het nie.

39 Hieroor het hulle so skerp verskil dat hulle van mekaar geskei het. Barnabas het toe vir Markus geneem en met 'n skip na Siprus toe vertrek.

40 Paulus het vir Silas gekies en vertrek, nadat hulle deur die gelowiges aan die genade van die Here toevertrou is.

41 Hy het deur Sirië en Silisië gereis en die gemeentes geestelik versterk.