Ons Dag Se Brood
'n Projek van die N G Gemeente Noordkus Evangelisasie Diensaksie
Dagstukkie Argiewe > 2014 > April > 23 - Troostelose Sabbat
23 April 2014
Troostelose Sabbat
Lukas 23:50-56 & Johannes 19:38-42

Luister na hierdie Dagstukkie -*- Luister na ander dagstukkies en preke

Die Sabbat breek aan - die langste, droewigste Sabbat in Petrus se ganse lewe. Nadat Petrus van die kruistoneel af weggehardloop het, het hy doelloos rondgedwaal. As hy hom kry, is dit alreeds byna donker en bevind hy om in Getsemane, dáár waar ál die verskrikking begin het. Petrus gaan weer onbedaarlik aan die huil. Hy wonder waar sy maats is. Nou het hy hulle bitterlik nodig.

'n Onblusbare behoefte aan sy intieme vriendekring van die afgelope drie jaar se troos, gryp vir Petrus aan die hart. "Miskien is hulle in Betanië", besluit hy, en hy kies koers na die dorpie aan die hange van die Olyfberg.

Petrus tref die bedremmelde groepie manne aan in vriende se huis. Saam met hulle is ook die paar vroue wat saamgekom het van Galilea af. Maria, Jesus se moeder is troosteloos oor haar Seun wat so 'n wrede dood moes sterf.

"Was dit nie vir daardie Raadslid nie, dan het Sy liggaam op die ashoop beland," sug Johannes.

"Wat het gebeur?" wil Petrus weet, "ek verstaan nie!"

"Nee Petrus, dit is absoluut onverstaanbaar!" begin Thomas vertel.

"Ja," val Jakobus hom in die rede, "nadat die Meester dood is, kom een van die Joodse Raadslede daar aan, 'n man met die naam van Josef - hy kom glo van Aramatea af." Petrus voel sommer weer die haat in hom opwel vir ál wat 'n Joodse Raadslid is - dis húlle wat sy Meester laat kruisig het!

"En dan doen die man die onverklaarbare ding," gaan Jakobus voort, "hy kom vertel vir Maria dat hy met die owerhede gepraat het, en dat hulle hom toestemming gegee het om ons Meester in sy persoonlike graf te begrawe."

"Ons kon nie glo wat ons hoor nie!" neem Maria Magdalena oor, "maar dit was nie ál nie: daar was nóg 'n Raadslid saam met hom, Nikodemus. En jy sal my nie glo nie - hy het 'n klomp linne en vyftig liter mirre en alwyn saamgebring om die liggaam te balsem!"

Petrus skud sy kop om séker te maak hy hoor reg. Hoe is dit moontlik dat hierdie skatryk manne hulle oor Jesus sou ontferm? Ja, hy onthou vir Nikodemus - daardie Fariseër het een nag in die geheim met Jesus kom praat. Maar daarna het hy nooit weer die man gesien nie.

"Julle moet die graf sien!" Petrus se broer, Andreas is in ekstase. "Dis nie sommer maar net 'n ou graffie nie, hierdie is 'n lúúkse graf, kompleet met 'n reuse ronde klip wat voor die opening rol. Hy moes seker baie geld vir hierdie graf betaal het!"

"En daar het ons Hom neergelê, toegedraai in linne," snik Maria, en al die vroue kloek om haar om haar te probeer troos oor haar bitter verlies.

"En toe kom die Romeine," kreun Johannes bitter, "sestien van hulle. Die berugte Romeinse Wag staan nou by die graf om te keer dat ons nie kwansuis Jesus se liggaam gaan steel nie! Verbeel jou! Waarom sou ons in elkegeval so 'n liederlike ding doen?"

"Ek moet julle iets vertel," sê Petrus sag, en sy lip bewe, "op pad na Getsemane het die Meester 'n ontstellende ding vir my gesê. Hy het gesê dat ek Hom drie maal sou verloën voordat die haan kraai."

Alles raak doodstil en alle oë is op Petrus gevestig. Hy bars in trane uit en begin weer onbedaarlik te huil. Tussen die rou snikke deur vertel hy hulle hoedat hy gelieg het terwyl die Meester geslaan en bespot is. Hy vertel hulle hoedat hy vir 'n diensmeisie gesê het dat hy nie vir Jesus ken nie. En twee keer daarna het hy weer daaroor gelieg. En nét daarna hoor hy die haan kraai, en toe onthou hy Jesus se woorde. "Sal God my óóit daarvoor vergewe?" snik hy. "Sal júlle my ooit daarvoor vergewe?"

Matteus kom sit sy arm om Petrus se skouers: "Ek vergewe jou, Petrus. En God sal jou óók vergewe. Hy is 'n genadige God."

Nou is die ander ook by, en een-vir-een verseker hulle vir Petrus dat hulle hom vergewe het daarvoor. "Ek sou dieselfde gedoen het," troos Judas. "Ons was almal bang. Ons het almal weggehardloop. Jy het darem nog die moed gehad om agterna te gaan! Maar wat my naamgenoot gedoen het is onvergeeflik!"

"Julle het nog nie die nuutste gehoor nie," onthou Filippus skielik iets, "Judas die verraaier is dood!"

"Wat het gebeur?" wil almal weet.

"Selfmoord! Homself opgehang.........."

Daardie lang, droewige, uitgerekte Sabbat bly die bedremmelde groepie bymekaar en vertel vir mekaar hulle belewenisse van die vorige dag. Stadigaan begin daar 'n volledige prentjie vorm. Petrus kan steeds maar nie die verskriklike skuldgevoelens afskud nie. En almal voel totaal magteloos en verlate, want dis Sabbat en niemand durf iets doen nie. En boonop is hulle enigste Hoop dood en begrawe in 'n rykmansgraf. En die einde van die wêreld het vir hulle aangebreek. Jesus is dood!

Gebed:

Here, hoe troosteloos en verlore sou 'n lewe sonder Jesus wees. Dankie dat Jesus leef!


31 Mei 2013
Vandag se Skriflesing
Openbaring 5

Hoofstuk 5

1 In die regterhand van Hom wat op die troon sit, het ek 'n boekrol gesien wat aan die voor- en aan die agterkant vol geskrywe was en wat met sewe seëls goed verseël was.

2 Toe het ek 'n sterk engel gesien wat met 'n harde stem uitroep: "Wie is waardig om die boek oop te maak deur die seëls daarvan te breek?"

3 Maar niemand in die hemel of op die aarde of onder die aarde was in staat om die boek oop te maak en daarin te kyk nie.

4 Ek het baie gehuil omdat daar niemand gekry is wat waardig was om die boek oop te maak en daarin te kyk nie.

5 Toe sê een van die ouderlinge vir my: "Moenie huil nie. Kyk, die Leeu uit die stam van Juda, die Afstammeling van Dawid, het die oorwinning behaal en kan die boek met die sewe seëls oopmaak."

6 Toe het ek voor die troon wat omring was deur die vier lewende wesens, tussen die troon en die ouderlinge, 'n Lam sien staan, die Een wat geslag was. Hy het sewe horings en sewe oë gehad. Die sewe oë is die sewe Geeste van God, wat oor die hele aarde uitgestuur is.

7 Hy het toe gegaan en die boek ontvang uit die regterhand van Hom wat op die troon sit.

8 Net toe die Lam die boek neem, het die vier lewende wesens en die vier en twintig ouderlinge voor Hom gekniel. Elkeen van hulle het 'n siter gehad en 'n goue bak vol wierook, die gebede van die gelowiges.

9 Toe sing hulle 'n nuwe lied: "U is waardig om die boek te neem en die seëls daarvan oop te maak omdat U geslag is en met u bloed mense vir God losgekoop het uit elke stam en taal en volk en nasie.

10 U het hulle 'n koninkryk en priesters vir ons God gemaak en hulle sal oor die aarde regeer."

11 Toe het ek rondom die troon en die lewende wesens en die ouderlinge 'n groot menigte engele gesien. Daar was duisende der duisende, ja, miljoene der miljoene. Ek het hulle hard hoor

12 uitroep: "Die Lam wat geslag was, is waardig om die mag en rykdom, die wysheid en sterkte, die eer, heerlikheid en lof te ontvang."

13 Die hele skepping, alles in die hemel en op die aarde en onder die aarde en op die see, ja, alles wat daar is, het ek hoor sê: "Aan Hom wat op die troon sit, en aan die Lam, behoort die lof en die eer, die heerlikheid en die krag, tot in alle ewigheid."

14 Die vier lewende wesens het gesê: "Amen!" En die ouderlinge het gekniel en God aanbid.