Ons Dag Se Brood
'n Projek van die N G Gemeente Noordkus Evangelisasie Diensaksie
Dagstukkie Argiewe > 2016 > Augustus > 26 - Twaalf Aangewys
26 Augustus 2016
Twaalf Aangewys
Markus 3:7-19

Luister na hierdie dagstukkie

Ek kry eenmaal die wonderlike voorreg om te kon preek in ‘n VGK gemeente in Shakaville, ‘n baie arm dorpsgebied buite Stanger aan die KZN Noordkus. As ek sÃͺ dat dit ‘n voorreg was, dan is dit eintlik ‘n totale onderbeklemtoning van die ondervinding. ‘n Tipiese klein plattelandse kerkie, waar tyd nie ‘n faktor is nie. Die diens was al verby, toe kom daar steeds mense ingedrentel.

Dit is warm, bitter warm. En die klein venstertjies laat maar die minimum lug in. Sweet stroom my af, waar ek staan en wurg in my das (die prediker móét ‘n das dra!) Ek kyk oor die gemeente en sien ‘n see van klein gesiggies van kindertjies wat die voorste rye volpak. En ek wonder: gaan hulle ooit verstaan? Ek begin praat in Engels, en iemand tolk in Zoeloe. Dis steurend en moeilik om ritme te hou. ‘n Baba skreeu oorverdowend, en sy maatjie begin saam “sing” in die koor. Ek kan myself skaars hoor praat! Hoeveel van hierdie diens gaan ooit inslag vind?

By die voordeur verkondig ‘n rooi hoenderhaan sy heerskappy, en sy harem kekkel en kloek dat die biesies bewe. “Hier sal ek vanoggend al die groot kanonne moet uithaal,” besef ek, terwyl die sweet in riviertjies deur my oë loop. “Hoe het Jesus dit reggekry om die skare se aandag te hou?” wonder ek. “Hy moes seker baie praktiese dinge doen....”

Ek preek oor die vermeerdering van brode, waar die reuse skare gevoed is met slegs 5 broodjies en twee vissies. Ek het vyf plat brode saamgebring, wat hulle staan gekry het op 'n tafeltjie voor die kansel. Ek klim van my hoë troon af, en begin die brode in stukkies breek. Eers kry die kleintjies hier voor elkeen 'n stuk brood, en die gemeente rek hulle nekke om te sien wat gebeur. Hier is aksie! Dan loop ek deur die banke en deel stukke brood uit in die gemeente. Skielik is daar lewe, en die oë skitter. So ‘n diens het hulle nog nooit belewe nie! Die boodskap is eenvoudig: jy vat ‘n stuk brood, breek vir jouself ‘n stukkie af en gee die res vir jou buurman. Hierdie handeling sÃͺ dat ons as gelowiges ook die Brood van die Lewe wat ons gekry het (Jesus) met ander moet deel.

Hulle verstaan! Selfs die heel kleintjies hier voor verstaan.

En ek sÃͺ: “Dankie, dankie Jesus!” terwyl hemelse koorklanke spontaan met die wonderlikste harmonieë, sonder ‘n orrel of klavier of orkes die kerkgeboutjie vul en opstyg na die hemel.

Wanneer ek uitloop, wil elkeen in die kerkie met my hand-skud. En dan wonder ek: waarom moet ons eredienste dan so gekompliseerd en hoogdrawend wees?

Markus vertel vir ons dat Jesus en Sy volgelinge afgegaan het na die See van Galilea. Mense het in groot getalle na Hom toe gestroom. Hulle móés Hom net eenvoudig sien. Mense het selfs so ver as Tirus en Sidon gekom, en Jerusalem, Idumea en van oorkant die Jordaan af. Van heinde en verre het hulle gestroom om hierdie Jesus te sien. So groot het die skares naderhand aangegroei, dat Jesus in 'n skuit moes klim, en daarvandaan preek. Die mense het Hom totaal verdring.

Waarom het Jesus sulke reuse skares getrek? Die een groot rede was dat Sy preke nie maar net 'n klomp teologiese redenasies was, soos dié van die Skrifgeleerdes wat dwarsoor die gewone mense se koppe gepraat het nie. Wanneer ons deur die evangelies blaai, sien ons dat Jesus se preke eenvoudige stories was om baie diep waarhede te illustreer. Ons sien gelykenisse waarmee elkeen van hierdie mense kon assosieer, dinge uit hulle elke dag se lewe. Maar Jesus se preke het ook behels dat Hy dinge prakties gedoen het. Dit het nie maar net by woorde gebly nie, maar Hy het dit prakties toegepas. Hy het talle mense genees van allerhande soorte kwale. En dan was daar ook die uitdryf van onrein geeste (demone).

Wanneer 'n ding so grafies vertel word, en boonop prakties geÃ―llustreer word, onthou die gehoor die preek. Hulle maak daardie preek deel van hulle lewe. Maar nie alleen dit nie: mense geniet dit, en dit maak dat daar nie maar net 'n handjievol opdaag nie, maar dat die nuus versprei, en mense daarheen stroom in groot getalle om Sy preke te beleef.

Op ‘n dag gaan sit Jesus tussen ‘n klompie van Sy gereelde volgelinge. Hy kyk vir Simon reguit in die oë en dan wink Hy die rowwe visserman nader. Boetie Andreas moet ook maar naderstaan. Dan kom die twee broers met die hoogs-vlambare humeure, Johannes en Jakobus aan die beurt. Wanneer Hy vir Judas Iskariot nader wink, is daar ‘n droewige trek in Jesus se oë. Die manne kyk vraend na mekaar: Wat wil Jesus met hulle doen? Nog manne word nader geroep totdat daar uiteindelik ‘n groep van twaalf manne staan. Dan verduidelik Jesus: hulle is Sy kerngroepie “apostels,” Sy uitgestuurdes. Op hulle skouers sou daar eendag 'n reuse verantwoordelikheid rus. Maar nou wag daar eers drie jaar se intense opleiding op hulle.

Hierdie manne sou nie alleen die twaalf stamme van Israel verteenwoordig nie, maar met die kragtige vernuwing waarmee Jesus besig was, sou die manne terselfdertyd ook die “nuwe Israel” verteenwoordig en verkondig, en die wonderlike Evangelie aan die hele wÃͺreld uitdra.

Gebed:

Here, dankie vir die voorbeeld wat U vir ons gestel het. Dankie dat U ons ook geleer het om die Evangelie eenvoudig uit te dra.

26 Augustus 2016
Vandag se Skriflesing
Markus 3:7-19

'n Groot toeloop van mense na Jesus toe

(Matt. 4:24-25; 12:15-17; Luk. 6:17-19; 4:41)

7Jesus het toe met sy dissipels teruggegaan na die see toe. 'n Menigte mense het van Galilea af agter Hom aan gegaan. Ook van Judea af, 8en uit Jerusalem en van Idumea en van oorkant die Jordaan en van rondom Tirus en Sidon af, het daar baie mense na Hom toe gekom toe hulle hoor wat Hy alles doen.

9Weens die gedrang het Hy vir sy dissipels gesÃͺ om vir Hom 'n skuitjie reg te hou sodat die mense Hom nie vertrap nie. 10Hy het baie mense gesond gemaak, sodat almal wat die een of ander siekte gehad het, Hom oorval het om aan Hom te raak.

11As mense wat van onrein geeste besete was, Hom sien, het hulle voor Hom neergeslaan en geskreeu: “U is die Seun van God!” 12Maar Hy het hulle baie uitdruklik belet om bekend te maak wie Hy is.

Die aanstelling van die twaalf apostels

(Matt. 10:1-4; Luk. 6:12-16)

13Jesus het teen die berg opgegaan en dié wat Hy wou hÃͺ, nader geroep, en hulle het na Hom toe gekom. 14Hy het toe twaalf, wat Hy apostels genoem het, aangestel om by Hom te bly sodat Hy hulle kon uitstuur om te preek. 15Hulle het ook die mag ontvang om bose geeste uit te drywe. 16Hy het hierdie twaalf aangestel: Petrus, soos Hy Simon genoem het, 17Jakobus seun van Sebedeus, en Johannes die broer van Jakobus â€" vir hulle het Hy die bynaam Boanerges gegee, dit wil sÃͺ “manne van die donder” â€" 18Andreas, Filippus, Bartolomeus, Matteus, Tomas, Jakobus seun van Alfeus, Taddeus, Simon die Kananeër, 19en Judas Iskariot wat vir Jesus verraai het.