Die dagstukkies is 'n inisiatief van Ballito Gesinskerk se Evangelisasie span en word geskryf deur Louis Nel.

Die Boodskapper

17 December, 2018
Luister Na Hierdie Dagstukkie Die Boodskapper

Lukas 1:26-80

Ons Kersverhaal skuif nou na ‘n jong, veertienjarige meisie met die naam Maria. Sy is verloof aan die ambagsman Josef. Haar pa het die verlowing gereël. Dit is belangrik om te weet dat Maria nog steeds ‘n maagd was. Dit was daardie jare van uiterste belang dat ‘n meisie nooit omgang sou hê nie, tot die dag van haar huwelik.

Inderdaad het ‘n jong meisie daardie jare géén status gehad nie. Sy was beskou as een van haar pa se besittings. Toe die engel dus die dag vir Maria groet met die woorde: “Ek groet jou, begenadigde! Die Here is by jou,” skrik sy haar yskoud. Wat het sy, die eenvoudige meisie sonder status gedoen om sulke groot woorde te verdien? Sy was totaal verbysterd! Wat kan dit tog beteken? Baie gou stel die engel haar gerus, en hy bring vir haar die ontstellende nuus dat sy swanger sou word. Maria se knieë raak lam. Dan beskryf die engel in detail allerhande dinge wat haar verstandjie gladnie wil begryp nie. Sy moet hoor dat Hy die Seun van die Allerhoogste genoem sou word, en haar Seun op die troon van Sy voorvader Dawid sou sit en vir ewig as Koning sou heers.

Maria se kop draai. Alles is net hééltemal te veel vir haar. “Hoe is dit moontlik? Ek het nog nooit met ‘n man omgang gehad nie,” protesteer sy. Maar hy verduidelik van die Heilige Gees wat die lewe in haar sou wek. Hy vertel ook vir haar van haar bejaarde tante Elisabet wat swanger is. As só ‘n wonderwerk met haar kinderlose tante kon gebeur, dan is die wonderwerk wat hier besig is om voor haar oop te vou mos ook vir God moontlik!

Maria berus daarby: “Ek is tot beskikking van die Here. Laat met my gebeur wat u gesê het.”

Baie jare later - Maria was al ‘n stokou vrou - het Lukas waarskynlik ‘n onderhoud met haar gevoer, en sy het hom alles vertel van wat daardie onvergeetlike dag gebeur het. Tóé het alles vir Maria so onmoontlik en onwerklik gelyk. Later moes sy egter uitvind dat alles absoluut waar was, tot op die laaste kommatjie! Uit die woorde van die engel was dit baie duidelik dat Jesus, Maria se Seun, die Messias was waarna die ganse Joodse volk só lank al uitgesien het.

Om swanger te wees, moet sekerlik ‘n baie groot opgewondenheid in ‘n vrou wakker maak. Binne enkele ure weet álmal dat sy swanger is. Dan is daar mos daardie saamgekoekery van al die swanger vroutjies. Al hulle gewaarwordinge word tot vervelens toe met hulle mede-verwagtendes gedeel. Dit kekkel en dit kloek erger as ‘n klomp broeis henne!

Daardie opgewondenheid kan seker nie anders nie, want elke swangerskap is ‘n wonderwerk op sy eie. Daar is ‘n splinternuwe lewe besig om te vorm in haar buik, ‘n lewe wat God in die klein ongebore kindjie geblaas het.

Vir Maria was hierdie opgewondenheid nog sovéél groter: nie alleen was sy swanger nie, maar die klein lewetjie wat sy in haar gedra het was die Seun van God, die lang-beloofde Messias waarop haar volksgenote so brandend gewag het. Sy wil dit uitbasuin, uitskreeu aan die wêreld! Sy wil dit deel met iemand wat ook soos sy voel. “Tannie Elisabet! Sy het mos óók ‘n wonder-swangerskap nes ek, die engel het sélf so gesê!” Haastig vertrek sy na Oom Sagaria en Tannie Elisabet se huisie in ‘n klein dorpie in die berge van Judea. Sy is borrelend van opgewondenheid.

Die bejaarde Elisabet skrik as sy ‘n vrouestem by die deur hoor: “Shalom, tannie Elisabet!” Op daardie oomblik skop en beweeg die baba in haar moederskoot, ál asof hy die stem gehoor het en opgewonde is oor die besoeker.

n Wonderlike gevoel wel op in Elisabet, en skielik is dit asof die teenwoordigheid van die Here so oorweldigend is, dat sy nie anders kan as om in ‘n lofsang uit te bars nie. Vol van die Heilige Gees jubel sy dit uit: “Geseënd is jy onder die vroue en geseënd is die vrug van jou moederskoot!”

Maria se mond hang oop: “Hoe het sy geweet wat met my gebeur het?”

Maria is so meegevoer deur Elisabet se loflied, dat sy sélf uitbars in ‘n lofsang wat diep uit haar hart kom: “My siel loof die Here, my gees jubel oor God, my Verlosser, want Hy het die nederigheid van Sy diensmeisie raakgesien.” Sy sing van die groot dinge wat die Here aan haar gedoen het en sy besing Sy heiligheid. Sy besing die grootheid en almag van die Here, en van Sy groot ontferming.

Vir drie maande kuier Maria by haar tante, en ek kan my voorstel waaroor hulle gesprekke gegaan het. Natúúrlik is daar baie gewonder en gegis oor die twee babas wat aan die kom was. Maar niks op aarde kon hulle voorberei vir wat werklik op hierdie twee ongebore seuntjies sou wag nie. Johannes het ‘n profeet geword wat voluit vir God geleef het. Uiteindelik is hy deur Herodus onthoof, suiwer vir een van sy wrede vrou se gru-grille. En Jesus? Ons ken die pad wat Hy moes stap......

Gebed:

Dankie vir hierdie heerlike inspirerende verhaal Here. Kweek asseblief ook in my die borrelende opgewondenheid oor die wederkoms van my Here.